چارت ساده و حرفه‌ای؛ شماره‌گذاری، یافته‌ها و لثه

انتخاب بین چارت ساده قدیمی و چارت حرفه‌ای

مدیر کلینیک از «تنظیمات ← پیکربندی عمومی ← نوع چارت دندان» حالت پیش‌فرض ثبت، ویرایش و مرور طرح درمان را تعیین می‌کند. چارت ساده، همان خانه‌های کوچک شماره‌دار فک بالا و پایین با انتخاب سبز است؛ چارت حرفه‌ای ابزارهای گرافیکی، وضعیت دندان و لثه را دارد.

1. ۱برای کار با انتخاب‌گر اولیه، «چارت ساده (قبلی)» را انتخاب و طرح درمان را دوباره باز کنید.
2. ۲برای ابزارهای تخصصی، «چارت حرفه‌ای» را انتخاب کنید. روش شماره‌گذاری، تنظیم جداگانه‌ای برای پالمر، FDI یا نمایش هر دو دارد.
3. ۳تغییر حالت، پیش‌نویس باز همکاران را تغییر نمی‌دهد. ذخیره طرح با چارت ساده، نسخه خالی روی سوابق حرفه‌ای قبلی نمی‌نویسد.

انتخاب در چارت ساده و استفاده از خدمت تنظیم‌شده

نوع دندان‌ها را از دائمی، شیری یا مختلط انتخاب کنید. روی خانه شماره‌دار بزنید؛ با کیبورد نیز می‌توانید خانه را با Tab انتخاب و با Enter یا فاصله فعال کنید.

• سبز پررنگ، انتخاب جاری شماست و سبز روشن، وجود خدمت در طرح را نشان می‌دهد. این رنگ، تأیید انجام درمان نیست.
• خدمت را از فهرست کلینیک انتخاب کنید؛ تعداد دندان، سطح، فک یا کل دهان باید با قاعده همان خدمت سازگار باشد.
• برای اصلاح طرح، ردیف خدمت، مبلغ یا محل درمان را در همان طرح ویرایش کنید؛ برای ثبت یافته بالینی از پرونده بالینی استفاده کنید.

خواندن نمای چارت

نمای دائمی، شیری یا مختلط را انتخاب کنید. چارت جهت بیمار را مبنا می‌گیرد. روی دندان بزنید تا آخرین یافته ساختاریافته و خدمات ثبت‌شده طرح‌های مربوط به آن را ببینید. دندان بدون یافته ثبت‌شده الزاماً سالم نیست؛ فقط ممکن است هنوز معاینه‌ای ثبت نشده باشد. وجود خدمت پیشنهادی نیز به معنی انجام درمان نیست.

1. ۱شماره‌گذاری فعال کلینیک را بشناسید. در پالمر، UR و UL فک بالا، LR و LL فک پایین از دید بیمارند؛ در دندان دائمی عدد ۱ تا ۸ از خط میانی به عقب می‌رود.
2. ۲در FDI دائمی، رقم اول ربع ۱ تا ۴ و رقم دوم موقعیت ۱ تا ۸ است. در شیری، ربع‌ها ۵ تا ۸ و موقعیت‌ها ۱ تا ۵ هستند. برچسب و شرح دندان را قبل از ثبت کنترل کنید.
3. ۳دندان را انتخاب و یافته فعلی را بررسی کنید. برای ثبت تازه، یافته معاینه دندان را باز کنید.
4. ۴وضعیت مشاهده‌شده مانند پوسیدگی، ترمیم، روکش، غایب، ایمپلنت، ریشه باقی‌مانده یا سایر را انتخاب کنید. در سایر، شرح لازم را بنویسید.
5. ۵سطوح مناسب را در صورت نیاز علامت بزنید و ذخیره کنید. برای اصلاح اشتباه قبلی، اصلاحیه بسازید؛ برای معاینه تازه، ثبت تازه ایجاد کنید.

برای دندان غایب، سطوح ثبت نکنید. تاریخچه دندان، یافته و اصلاحیه را از خدمات و تاریخ طرح‌ها جدا نشان می‌دهد. با رفتن به تاریخچه، علت تغییر وضعیت و نویسنده را ببینید. جابه‌جایی فیلتر دندان، اطلاعات بیمار دیگری را وارد این پرونده نمی‌کند؛ بااین‌حال نام بیمار بالای صفحه را در هر ثبت کنترل کنید.

چارت جامع

چارت جامع را از همین بیمار یا از طرح درمان باز کنید. این ابزار بخشی از گردش کار آروبان است. نما و جزئیات تخصصی آن در راهنمای چارت حرفه‌ای آمده است. نمایش یافته ساختاریافته در تاریخچه و ثبت جزئیات گرافیکی چارت، دو محل مستندسازی با کاربرد متفاوت‌اند؛ در صورت نیاز به سابقه متنی قابل پیگیری، یادداشت یا یافته بالینی مربوط را هم ثبت کنید.

انتخاب و تفکیک وضعیت از پیشنهاد

1. ۱نام بیمار و محدوده پرونده یا طرح را بالای صفحه کنترل کنید. ابزار را از بافت همان بیمار باز کنید تا ذخیره به رکورد درست متصل باشد.
2. ۲برای یک دندان کلیک کنید. در رایانه برای انتخاب گروهی از Ctrl یا ⌘ همراه کلیک استفاده کنید؛ انتخاب‌های گروهی ابزارها نیز برای فک، دندان‌های موجود و گروه‌های دندانی در دسترس‌اند.
3. ۳حالت «وضعیت فعلی» را برای یافته موجود و «طرح درمان» را برای تغییر پیشنهادی انتخاب کنید. نشان پیشنهادی و خطوط مربوط را بخوانید.
4. ۴با «ابزارهای بالینی» پنل ثبت را باز کنید. برای خلوت‌شدن صفحه آن را ببندید؛ بستن پنل، محتوای چارت را پاک نمی‌کند.
5. ۵پس از ثبت، از «شرح یافته‌ها» برای مرور متن و از نماهای چارت برای کنترل دندان و سطح استفاده کنید. پیش از خروج، ذخیره مناسب همان صفحه را انجام دهید.

گروه ابزارها

برای هر گروه، فقط داده‌ای را وارد کنید که واقعاً بررسی کرده‌اید. گزینه‌های ابزار جای معاینه و تفسیر حرفه‌ای را نمی‌گیرند. برخی نماها مانند پالپ، استخوان، سطح اکلوزال و دندان عقل را می‌توان روشن یا خاموش کرد؛ تغییر نمایش به‌تنهایی به معنی تغییر تشخیص نیست. الگوهای دندان‌بندی شیری، مختلط و بی‌دندانی کامل و بازنشانی کل دهان اثر گسترده دارند؛ پیش از اعمال، نسخه فعلی را ذخیره یا خروجی بگیرید.

ذخیره نسخه و مشاهده تاریخچه

در نمایی که ثبت نسخه چارت مجاز است، ذخیره نسخه چارت را بزنید. در فرم طرح درمان، ذخیره طرح، چارت و ردیف‌های قیمت را در همان اقدام ثبت می‌کند. دریافت خروجی به‌تنهایی ذخیره در پرونده نیست. نسخه‌های ثبت‌شده را از انتخابگر تاریخچه مرور کنید؛ نسخه تاریخی برای مشاهده است و ورود اطلاعات یا ذخیره روی آن غیرفعال است. برای کار تازه، به نسخه جاری برگردید.

ورود و خروج فایل

منوی دریافت خروجی، فایل وضعیت JSON، فایل FHIR، تصویر PNG یا JPG یا SVG، خروجی‌های پریودنتال و گزارش PDF را ارائه می‌کند. در PDF می‌توان بخش‌های بیمار، چارت، شرح یافته و پریودنتال را انتخاب کرد. نام و تاریخ را در خروجی نهایی کنترل کنید. ورود JSON یا FHIR را فقط از فایل شناخته‌شده و برای بیمار صحیح انجام دهید و پیش از جایگزینی، نسخه موجود را نگه دارید. فایل خروجی چارت شامل کل پرونده مالی، مدارک و همه تاریخچه بیمار نیست؛ همچنین وجود خروجی FHIR به معنی اتصال خودکار به سامانه دیگر نیست.

ثبت اندازه‌گیری‌های پریودنتال

نمای پریودنتال برای ثبت اندازه‌گیری‌ها و مرور یافته‌های مربوط به بافت نگهدارنده دندان در همان چارت استفاده می‌شود. پیش از ورود، دندان‌های موجود، غایب و ایمپلنت‌ها و اطلاعات بیمار را بررسی کنید. با بازکردن ابزار، داده‌های واقعی معاینه را برای دندان و سایت صحیح وارد کنید.

1. ۱تب «وضعیت پریودنتال» را باز کنید و فک و جهت نمایش نوار را بررسی کنید.
2. ۲برای سایت‌های مورد معاینه، عمق پروبینگ یا PD و موقعیت لبه لثه یا GM را با علامت و واحد رابط وارد کنید. جایگاه هر سلول را پیش از ثبت کنترل کنید.
3. ۳خونریزی هنگام پروبینگ یا BOP، پلاک، جرم، فورکیشن و سایر یافته‌های قابل انتخاب را در محل مربوط ثبت کنید. یک گزینه گروهی را فقط وقتی اعمال کنید که برای تمام نقاط انتخاب‌شده درست باشد.
4. ۴مقادیر محاسبه‌شده مانند سطح اتصال بالینی یا CAL و خلاصه اندازه‌گیری‌ها را مرور و با داده معاینه تطبیق دهید.
5. ۵اطلاعات مؤثر بر ارزیابی، مانند وضعیت دخانیات و دیابت، HbA1c، تحلیل استخوان و دندان‌های ازدست‌رفته مرتبط را در صورت بررسی وارد کنید.
6. ۶اگر طبقه‌بندی پریودنتال، مرحله، درجه یا گستردگی پیشنهاد می‌شود، مبنا و داده‌های ناقص را بررسی و تصمیم نهایی را خودتان تأیید یا اصلاح کنید. سپس چارت را در محدوده صحیح ذخیره کنید.

داده ثبت‌نشده و اندازه صفر

خالی‌بودن اندازه‌گیری را با صفر برابر نگیرید. فقدان داده معاینه، سلامت بافت را اثبات نمی‌کند. اگر نتیجه برای تصمیم درمانی کافی نیست، بررسی تکمیلی و توضیح را در پرونده بالینی ثبت کنید. خروجی PDF یا تصویر پریودنتال را پس از کنترل فک، دندان، بیمار و تاریخ دریافت کنید؛ این خروجی ابزار مستندسازی است و تشخیص مستقل صادر نمی‌کند.

برای پیگیری در مراجعه بعد، ابتدا نسخه قبلی را بخوانید و سپس داده تازه را در نسخه جاری ثبت کنید. اگر خطای ورودی رخ داد، پیش از ذخیره اصلاح کنید؛ برای تغییر پس از ثبت، نسخه تازه و شرح بالینی مرتبط ایجاد کنید تا مسیر تغییر روشن بماند.